John Taylor - Άγγελος της Παρουσίας

John Taylor και «πάντα ήταν ένας από τους περισσότερους Ευρωπαίους πιανίστες« καινοτόμο και ίσως τελείως άγνωστα στο ευρύ κοινό. Α πινελιές πιάνο από τους ιμπρεσιονιστές, και νεοκλασικά, το τρίο και «πειραματίστηκε πρόσφατα με το ζεύγος Τζόνσον, Motian τμήματα ρυθμό, και ότι« ήταν η ραχοκοκαλιά πολλών σχηματισμούς σε ένα τρίο των τελευταίων ετών, ειδικά στην Ευρώπη (για να μην αναφέρουμε πώς το τρίο του Pieranunzi ;).

Αυτός ο δίσκος και «ένα βήμα μπροστά, ένα άλμα στην ποιότητα» συνοδεύεται από τον μπασίστα ευρωπαϊκή αριστεία άρτιο, αυτή τη μεγάλη Palle Danielsson και μια μεγάλη έκπληξη για τη βρετανική ντράμερ Martin Γαλλία με παρουσία που θα σας κάνει να ξεχάσετε τον Paul Motian, θυμάται ακόμη και με τον ένα πνεύμα λιγότερο μινιμαλιστικό αλλά εξίσου προσεγμένη στη λεπτομέρεια, καθαρό και ελάχιστη τύμπανα.

Ένας δίσκος που δεν είναι εύκολο να ακούσουν, παρά το λυρισμό και το λυρικό «πάντοτε παρούσα, είναι πολύ επαναλαμβάνοντας στοιχεία το πιάνο του Bill Evans, και η συνεχής ανταλλαγή μεταξύ ρυθμικά τύμπανα και πιάνο, με την κόλλα της χαμηλής Daniellson πάντα παρούσα.
Συχνά οι τίτλοι είναι πολύ υποβλητικός και της λέει τι θα είναι »στη μονάδα, ακόμη και σε αυτή την περίπτωση, και« έτσι », όπως την μπαλάντα Γλυκό Δουλτσινέα, ανοιχτό ήχο βαθύ, πλήρη, ισχυρό, βαθιά, ήρεμη, που έρχεται με το πιάνο λέει αυτή τη λεπτή Μπαλάντα υπενθυμίζοντας κάποια πράγματα Strayhorn.
Ο δίσκος, όπως συμβαίνει συχνά για κάποιο χρονικό διάστημα στα αρχεία του Τέιλορ, είναι συνθέσεις της μουσικής Kenny Wheeler σύντροφο και Steve Swallow, σύγχρονων συνθετών, η ατμόσφαιρα ολοφάνερης ότι Taylor με μετρημένες και ενδοσκοπική πιανιστική του καταφέρνει να απεικονίσει τέλεια.

Δεν είναι έκπληξη αυτό το άλμπουμ, για όσους ακολουθούν Τέιλορ και πολύ καιρό, αν μη τι άλλο, ένα ωραίο επιβεβαίωση και μια δοκιμή της ωριμότητας »τύπο και την πρόοδο στην Ευρωπαϊκή τρίο.