Περούτζια 27 Απρ. 2005 (δεν μπορεί να βοηθήσει τραγούδι)

Πάντα προετοιμαστούν για να παίξει σε μια κατάσταση της αντίληψης της πραγματικότητας », ειδικά, δεν ξέρω αν μη φυσιολογικές, ή παίρνει μου στον πραγματικό κόσμο, ωστόσο, θεωρούν ότι οι αλλαγές κατά κάποιο τρόπο, τον τρόπο που βλέπω τα πράγματα.
Αυτό το βράδυ και ήταν πολύ ιδιαίτερη, γιατί το πιάνο για να συνοδεύσει σας συγκρίνεται μόνο με τον εαυτό σας άμεσα, κατά μία έννοια τις δυνάμεις σας για να αντιμετωπίσουμε τις μουσικές ιδέες σας, με τα τεχνικά όρια σας, αισθάνομαι μεγάλη ευθύνη »της δίνει ένα μαλακό χαλί στο οποίο θα πραγματοποιηθεί η φωνή, ούτε αιχμηρές ακμές, αλλά απαλές καμπύλες και λεπτές περάσματα. Μια κατάσταση της δίδυμο και «ακόμα πιο« εύκολα επηρεάζεται από εξωτερικά γεγονότα, το είδος του κοινού, από την ενέργεια που υπάρχει στον αέρα, το αίσθημα μεταξύ πιάνο και φωνή, η αίσθηση μεταξύ των μουσικών και του κοινού.
Ποτέ πριν από εκείνο το βράδυ κατάλαβα πως η εσωτερική ενέργεια μπορεί να επηρεάσει μια συναυλία, μια παράσταση. Με λίγα λόγια, για διάφορους λόγους, ήμουν σε ένα κομμάτι της σκέψης που θα ευχαρίστως να συνεχίσουν να εκτελούνται σε μια προστατευόμενη περιοχή της μνήμης, groped να μην κάνει κακό, άλλοι που ευχαρίστως θα έχουν βγει από εκείνη την περιοχή και αριστερά για να επιπλέουν και φορούσα ένα διακριτικό σωματική κόπωση, όπως λένε ότι βοηθά στην μη λήψη άμεσων καταστάσεις δράση.
Θεμελιώδες λάθος να αναθέτει σε άλλους την απόφαση της σκάλας, και αυτό ήταν αρκετά προφανές σε μένα, στο τέλος «να προκαλέσει η σκάλα ήταν τρομερά ισορροπημένη σε γνώση μου, όλα τα κομμάτια που είχα διαβάσει την αρχή, αυτά που ήξερα κάθε γωνιά του τέλος, αφήνοντας με ελεύθερη να συνάπτει συμβάσεις και να μην αρχίσετε να ακούτε τη μουσική σκέψη και τον αγώνα ειρηνικά.
Το πρώτο μέρος της συναυλίας «ήταν τόσο νευρικός, ψάχνουν για έναν ήχο που δεν ήρθε ποτέ, θορυβώδες κοινό, ένα πιάνο ηχεί πάρα πολύ μέταλλο εντελώς δωρεάν» μέσο, ​​όσες φορές μπορείτε σκεφθούν ανελέητο συστολή σας, «ήταν μια «δύσκολη ώρα, να πάμε μπροστά στο lineup, αρχίζω να δει το φως, Νανούρισμα του Birdland, Gee μωρό μου δεν είναι καλό για σένα ... και καμία δεν υπήρξε ποτέ καμία τρεμόπαιγμα της φαντασίας, δεν θα μπορούσα να βγάλει maledettisime γνωστή ως κάτι που θα κάνει τέλεια αίσθηση, σπασμένα ομιλία, παρεμβολές από αρνητικές σκέψεις, που υποφέρουν για το βόμβο του θορύβου πλήθους και έτσι «την πρώτη φορά και« πέταξε μακριά με μια ανάσα ανακούφισης. Η παύση, να συγκεντρώσει τις δυνάμεις και τις ιδέες groped να μάθουν από αυτό που συνέβη στο πρώτο μέρος, σε ανταλλαγή βλεμμάτων, προσπαθώντας να ταξινομήσετε τις σκέψεις σας και να αφήσετε να απελευθερώσουν την ενέργεια που ένιωθα μέσα.
Το δεύτερο μέρος αρχίζει με ένα ήσυχο κομμάτι που ονομάζεται "αργή" I Fall In Love πάρα πολύ εύκολα και αμέσως συνειδητοποιώ μετά από 4 σημειώσεις, παίζοντας με το σχέδιο που αλλάζει την κατεύθυνση του ανέμου, και τον ήχο ... Δεν νομίζω. ο θόρυβος των θεατών και «έπεσε, οι άνθρωποι ακούν, Καταπολέμηση αρχίζει να συμπάσχουν με αυτό που κάνουμε, και να αρχίσει μια άλλη φάση της συναυλίας, μπορώ να κλείσω τα μάτια μου, αναπνέουμε, ας πάμε όλοι μακριά και ερωτεύονται πάρα πολύ εύκολα και «αρκετά συναρπαστικό, αρχίζουμε αμέσως με τα νεκρά φύλλα, ένα πεισματάρικο και μόνο πεντάλ, λίγα λεπτά με τα μάτια κλειστά παίζει το intro στο πεντάλ, αφήνοντας το θέμα να αναπτύσσεται σιγά-σιγά, αφήνοντας να βγει από τις γωνίες του όσοι είναι εξοικειωμένοι αρμονίες, πιάνο κτίριο γρήγορα χωρίς ένα κομμάτι μια σημείωση σε έναν χρόνο, ετοιμάζονται να εισέλθουν στην φωνή που έρχεται δεξιά φυσικά, όταν και «να το κάνει, και μόλις κλείσει τα μάτια μου, και να πάει χωρίς αναστολές, με hands free μιλήσει διαφάνεια σχετικά με τις άλλες απαντήσεις Συζήτηση βγαίνουν από εκείνες τις σκέψεις αυτές σε μια προστατευόμενη περιοχή και δεν θα πρέπει να είναι εκεί, το χειροκρότημα στο τέλος του τραγουδιού και «απελευθερωτικό για μένα, γιατί ένιωσα την ανάσα της δημόσιας σιωπής, και, όπως πάντα, συνειδητοποιώ ότι η σημαντικό πράγμα σε μια συναυλία που δεν είναι «ταχύτητα» ή τον όγκο της μουσικής, αλλά σκέφτηκε αν μιλάτε κάποιος θα προσπαθήσει να εξηγήσει «την επιθυμία να σας καταλάβουν, να πάρετε αυτό που λέτε με τα όριά σας. Κλήση σας είναι το αποκορύφωμα αυτής της συναυλίας, νιώθω τη σιωπή, μερικές σημειώσεις, ήσυχη φωνή της με υπομονή ας το τραγούδι αυξάνεται έως ότου εξερράγη στη μέση.
Τώρα τα φράγματα είναι πραγματικά διασκεδαστικό έναρξη άλματος και στη συνέχεια τα κομμάτια είναι το ένα πίσω από το άλλο με απορία, μέχρι να φτάσετε σε μια έκδοση του Summertime ποτέ δεν προσπάθησε, όπου άφησα το δεξί μου χέρι παίζοντας ακριβώς μερικά bluesy σημειώσεις, μόνο τότε το αριστερό , σιγά-σιγά συνάντηση στο κέντρο του πληκτρολογίου και κάθε κάνει ό, τι πρέπει να κάνει, ήσυχο, ακούω τη φωνή του Αγώνα χαμογελώντας, και εγώ τη σειρά τους μια γρήγορη ματιά, αλλά εύγλωττη ήχο που όταν γίνει ακόμα πιο «ντροπαλή, και πραγματικά παίζουν την αρμονία κομμάτι, αφήνοντας το χειροκρότημα του κοινού σε χρόνο (ή σχεδόν ,,,:-)) αλλά αφήνοντας συναισθηματική απελευθέρωση μας και το κοινό της δεύτερης δέσμης που μας επέτρεψε να εκφράσουμε τον εαυτό μας όπως κάναμε. Το τέλος της συναυλίας, αυτή είναι όταν αρχίζει να τρέχει όπως θα έπρεπε και «πάνω, αμηχανία χαμόγελο όπως πάντα όταν έχω να αφήσει το πιάνο, νιώθω γυμνός χωρίς το μπροστινό πληκτρολόγιο, και να κάνει ένα encore, μια ήπια μελαγχολία έκδοση του Funny Valentine μου, έχω αφήσει να πάει φαντασία, να αντικαταστήσει μερικά ακόρντα, πάντα κατά νου να είναι ήσυχο αγώνα από τις σημειώσεις αυτές, και αυτή η έκδοση δονείται, επίσης, να δονείται τα συναισθήματα που έχω μέσα, της πάλης ευτυχίας »εκλαμβάνεται στη σωστή κάμψεις φωνή, και αυτή τη φορά η συναυλία και «... και εγώ πραγματικά κατέληξα συνάντηση με αλλοιωμένη τις αισθήσεις, με τον τρόπο που ακούω τα πράγματα, δείτε εκδηλώσεις, αισθάνονται τα βλέμματα, αισθάνεται, μυρίζει, να ακούει τις σκέψεις ενισχύεται (και πάντα αναρωτιέμαι αν και πως το άνοιγμα« Η αισθάνονται πραγματικά και πάλι μετά από ύπνο μέσα και έξω », και την αναγκαστική κάθε μέρα ή« απλώς ένα μαγικό ότι η μουσική, είναι σε θέση να συμπεράνει έστω και για λίγες ώρες μικροαστικής καθημερινότητας », φέρνει ως προίκα και δώρο, όταν έχετε το θάρρος να ξεπεράσει ένα ορισμένο όριο και στην επιχείρηση όπου κανονικά δεν μπορεί να πάει)

Δεν μπορεί να βοηθήσει Τραγούδι (Kern-EY Harburg)

Δεν μπορεί να βοηθήσει το τραγούδι
Από τους υποσχέθηκε απόψε φέρνει
Είμαι επιπλέουν κατά μήκος
Την κορυφή της ένα τραγούδι

Υπάρχουν καμπάνες στην καρδιά μου
Και είναι κουδούνισμα
Δεν μπορεί να βοηθήσει λαμπερό
Είμαι πολύ χαρούμενος που βρίσκομαι εδώ που είμαι καμμένος

Δεν με πειράζει τι λέω
Σας επηρεάσει Με αυτό τον τρόπο
Και Αισθάνομαι ακριβώς όπως το τραγούδι όλη την ημέρα